Anlaşmalı boşanmanın hızlı olması, hukuken basit olduğu anlamına gelmez.
Asıl risk çoğu zaman boşanma kararında değil, iki veya beş yıl sonra protokoldeki belirsiz bir cümlenin yeniden dava konusu hâline gelmesinde ortaya çıkar.
Bir yıllık evlilik şartı
Türk Medeni Kanunu’nun 166/3. maddesi kapsamında anlaşmalı boşanma yoluna başvurulabilmesi için evliliğin en az bir yıl sürmüş olması gerekir. Bu bir yıllık şart Anayasa Mahkemesi önünde de değerlendirilmiş ve yürürlükte kalmıştır.
Eşlerin boşanma ve sonuçları konusunda anlaşması tek başına yeterli değildir; hâkim tarafları bizzat dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmelidir.
Protokolde yalnız “boşanıyoruz” denmez
Çocuk varsa velayet ve kişisel ilişki, iştirak nafakası, eş için nafaka, maddi-manevi tazminat ve yargılama giderleri açık biçimde düzenlenmelidir.
Tarafların malvarlığı konusunda da anlaşması varsa kullanılan ifadeler son derece önemlidir.
“Tarafların birbirinden hiçbir hakkı kalmamıştır” şeklindeki genel ifadeler, hangi malvarlığı haklarının kapsama alındığı konusunda ileride uyuşmazlık yaratabilir.
Mal rejimi ve ziynet özellikle düşünülmeli
Boşanma protokolünde araç, taşınmaz, banka hesabı, şirket hissesi veya ziynetler konusunda düzenleme yapılacaksa bunların açıkça belirtilmesi daha sağlıklıdır.
Bir taraf belirli bir haktan vazgeçiyorsa neyin karşılığında ve hangi kapsamda vazgeçtiği anlaşılır olmalıdır.
Nafaka maddesi nasıl kurulmalı?
Nafakanın tutarı kadar ödeme günü, başlangıç tarihi ve artış yöntemi de önemlidir.
“Her yıl artırılacaktır” demek ileride hangi oran üzerinden artış yapılacağını belirsiz bırakabilir.
Anlaşmalı boşanma protokolünde iyi yazılmış bir cümlenin değeri çoğu zaman boşanma günü değil, taraflar arasındaki ilişki tamamen bozulduğunda anlaşılır.
Bu konuda hukuki destek
Hak kaybı yaşanmaması için olayın tarihleri ve mevcut belgeler birlikte değerlendirilmelidir. Görüşme talebi için iletişim sayfasından büroya ulaşabilirsiniz.