Uzun yıllar boyunca düğünde kim tarafından ve kime takıldığına bakılmaksızın takıların kural olarak kadına ait olduğu şeklinde oldukça yaygın bilinen bir Yargıtay yaklaşımı bulunuyordu.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 4 Nisan 2024 tarihli, 2023/5704 E., 2024/2402 K. sayılı kararında bu yaklaşımını açık biçimde değiştirdi.
Yeni yaklaşım ne diyor?
Yargıtay’ın ortaya koyduğu sıra özetle şöyledir:
Öncelikle tarafların takıların paylaşımına ilişkin bir anlaşması varsa buna bakılır.
Anlaşma yoksa ispatlanan yerel örf ve âdet değerlendirilebilir.
Bunlar da yoksa kadına ve erkeğe takılan ekonomik değerler kural olarak kime takılmışsa ona ait kabul edilir.
Karşı cinse özgü bir takı söz konusuysa Yargıtay bunun özgü olduğu cinse verilmiş sayılacağını belirtmektedir. Takı sandığına konulan ve her iki cinse de özgü olan ekonomik değerlerin ise ortak kabul edilmesi yönünde ilke ortaya konulmuştur.
Ziynet davasının asıl güçlüğü aidiyetten sonra başlar
Takının kime ait olduğu belirlendikten sonra ikinci soru ortaya çıkar:
Takı şu anda kimde?
Kadın, düğün takılarının eş veya ailesi tarafından alındığını ileri sürebilir. Karşı taraf ise bütün altınların kadın tarafından götürüldüğünü savunabilir.
Bu durumda düğün görüntüleri, fotoğraflar, mesajlaşmalar ve tanık anlatımları önem kazanır.
Nitekim Yargıtay’ın 2024 tarihli kararında erkeğin mesajlarda altınları geri getireceğini söylemesi ispat yükünün değerlendirilmesinde önemli görülmüştür.
“Altınları ev için harcadık” savunması
Ziynetlerin bozdurularak ev, araç veya düğün borcu için kullanılması mülkiyet sorununu kendiliğinden çözmez.
Takı sahibinin bunları geri istememek üzere verdiğinin ortaya konulup konulamadığı ayrıca değerlendirilir.
Ziynet davalarında birkaç düğün fotoğrafından çok daha önemli delil bazen boşanmadan yıllar önce gönderilmiş tek bir mesaj olabilir.
Bu konuda hukuki destek
Hak kaybı yaşanmaması için olayın tarihleri ve mevcut belgeler birlikte değerlendirilmelidir. Görüşme talebi için iletişim sayfasından büroya ulaşabilirsiniz.